Siły Powietrzne i Marynarka Stanów Zjednoczonych...
przeprowadziły serię ataków antyterrorystycznych
Samolot linii Pan Am, nr 103, rozbił się w rejonie miasta Lockerbie.
George Herbert Walker Bush...
Agresja na Kuwejt nie będzie tolerowana.
...jego bezwzględne działania terrorystyczne.
-Bez ostrzeżenia, eksplodowała bomba -Zaatakowano okręt U.S.S. Cole
To był akt terroryzmu.
Podły i tchórzliwy czyn.
Następna piosenka, którą zagramy to stary i lubiany kawałek.
...dopóki coś go nie powstrzyma.
Upewniam się tylko, że nie uderzą ponownie.
Samolot uderzył w World Trade Center.
...tysiące ludzi ucieka.
Musimy i będziemy...
zachowywać czujność.
Co Ty do cholery robisz?
Cholera! Już raz coś przegapiłam.
Nie pozwolę, żeby doszło do tego ponownie.
To było 10 lat temu. Każdy przegapił coś tamtego dnia.
Tak, ale ja nie jestem „każdy”.
W poprzednich odcinkach.
Nie udało Ci się znaleźć żadnego śladu, który łączyłby Brody'ego
ze spiskiem przeciwko Ameryce. Musisz usunąć kamery.
-Przepraszam. -Znam Cię.
-Następny przypadek. -Znajdźcie Raquima Faisela.
-Śledzili mnie aż do domu. -Nikt nie wie, że tutaj mieszkamy.
-Jednak powinniśmy się przeprowadzić. -Ktoś musiał dowiedzieć się o domu.
-Jak? -Nie wiem.
-Dokąd jedziemy? -W bezpieczne miejsce.
-Powinniśmy się poddać. -Nie!
Jeszcze trzy dni temu mieliśmy powiedzieć dzieciom.
-Planowaliśmy, żeby razem zamieszkać. -Jest moim mężem, Mike.
Byłeś moim przyjacielem! Ty...
Jeśli nie zwolnisz, upijesz się pierwszy.
Uh-huh!
Czy zdradził Pan kiedykolwiek swoją żonę?
Nie.
-Kłamie. -Przeszedł test.
Wsiadaj.
BEAUMONT, TEKSAS
-W czym mogę pomóc? -Poproszę bilet do Meksyku.
Jest tam wiele miast.
Tampico? León?
Najbliższy autobus, obojętnie gdzie.
Beaumont do Monterrey.
-Przesiadka w Nuevo Laredo. -Świetnie.
Dlaczego tutaj jestem?
Nie wiem. To Ty wsiadłaś do mojego samochodu.
Nie wsiadłabym, gdybyś się nie zatrzymał.
Prawda.
-Zdałem? -Test wariografem? Tak.
Wzorowo.
Więc nie będziesz mnie męczyć w następnym tygodniu?
Nic o tym nie wiem.
Wyprowadziłem się
z domu.
-Od Jess. -Czyżby?
Zdradziła mnie.
Przykro mi.
Co właściwie robimy?
Jedziemy na drinka. Albo nawet trzy.
W porządku. Do porządnego lokalu czy jakiejś dziury?
Nie przepadam za słowem „dziura”.
-W porządku. -Ale lubię się napić.
Im więcej piję, tym gorzej mi idzie.
A ty wprost przeciwnie.
Wiem. To wkurzało moich chłopaków w liceum.
-Wszystkich? -Wszystkich dwóch.
Ja pierdolę.
-Dwóch z trzech? -Postaw mi kolejnego drinka.
Cuervo?
Tequila Revolucion, srebrna, bez limonki.
Lubisz czyste alkohole.
-Co tam wodzu? -Zabawimy się?
Już mam z kim.
Mówisz o tamtym wymoczku?
88?
Tak, to mój numer koszulki z liceum.
Albo HH. Ósma litera alfabetu.
„Heil Hitler.”
-Nie tylko ładna buźka.
Należycie do białej rasy? Super.
-Aryjska duma. -Więc jaki jest plan?
Chcecie rządzić światem?
-Zgadza się. -W najbliższym czasie?
Chcesz o tym posłuchać? Wyjdźmy. Mam vana.
Jasne. Uwielbiam robić dobrze nazistom.
-A ja nie lubię, jak się ze mną pogrywa. -A kto lubi?
-Kto lubi, jak ludzie z nim pogrywają? -Jakiś problem?
-Tak, ta wyszczekana suka. -Nie zagalopowałeś się trochę?
W porządku?
Co?
To takie jakieś faszystowskie pozdrowienie?
-Jesteś debilem? -Suka!
O Boże! Łapcie ich!
-Och! Cholera! -Nie pozwólcie jej uciec!
O kurwa!
Muszę go otworzyć.
Wskakuj.
-Ej ty! -Jedź!
-Wracajcie tutaj! -Cholerna suka!
Kiedy się upijesz, robisz się niebezpieczna.
-Dzięki. -To nie był komplement.
Moja ręka.
O Boże.
Okej, okej, gdzie teraz jedziemy?
Mam mały domek. Albo w sumie moja rodzina ma.
Możemy się tam zaszyć.
Brzmi świetnie.
I-95. W drogę!
Ostatnie cięcie.
Wszystko idealnie.
Tak. Już koniec.
Teraz Ty Dana.
Jeszcze się waham.
Może powinnam naprawdę je skrócić, na przykład do ramion.
Okej,
Gdzie jest tata?
Wyjechał na weekend.
Dlaczego?
-Dana. -Dowiedział się o Tobie i Mike'u.
-Tak. -Jezu, mamo.
Dana, myślałam, że jestem wdową. Ta sytuacja była bardzo skomplikowana.
Więc zapomniałaś o ojcu i puściłaś się z jego najlepszym przyjacielem.
Nie mów do mnie w ten sposób!
A teraz wszystko się spieprzyło.
-Skończ z tym słownictwem i zachowaniem. -Bo co?
Bo dostaniesz szlaban.
-Tak, pewnie. -Od teraz.
Spędzisz cały weekend w domu.
Mam wieści dotyczące naszej uciekinierki.
Tej, której chłopaka zamordowano w motelu?
Ukradła zeszłej nocy samochód, w okolicy Columbus.
Pokazała się w Beaumont, w Teksasie.
Kobieta pasująca do jej rysopisu kupowała bilet autobusowy za gotówkę.
Dziś w nocy zamierza przekroczyć granicę.
Sądzimy, że ludzie Nazira zabili jej chłopaka i myślę, że nam ich wyda.
Agenci w Teksasie mogą zatrzymać autobus.
Chcę przy tym być.
-Chcesz jechać do Meksyku? -Sam ją przywiozę.
-Tylko ja i ona. -Możesz z nią pogadać tutaj.
W pokoju pełnym agentów nic nie powie.
David, rozgryzłem ją.
Spędziłem nad tym ostatnie trzy dni.
Wiem, jak z nią rozmawiać.
-FBI będzie cię eskortować. -Dobrze.
Dopóki tylko będą trzymać się z daleka.
David.
Zaufaj mi.
-Super. Podoba mi się. -Tak. Klimatyczny.
Nie ma ogrzewania, trzeba rozpalić kominek.
Tak. Jest idealny.
Gdzie jest ten cholerny klucz?
Przepraszam.
-Halo? -Maggie, to ja.
-Cześć. -Hmmm, tak z ciekawości.
Pod którym kamieniem leży klucz do domku?
-Jesteś tam? -Nie, jestem w domu.
Tak się tylko zastanawiam.
Carrie, co się dzieje?
Nic. Naprawdę.
Miałaś przyjechać wieczorem po swoje lekarstwa.
Zrobię to w poniedziałek.
Nie masz tabletki na jutro i na niedzielę.
Nie, mam jedną, w porządku.
Brzmi, jakbyś była pijana.
Pijana?
Ciii.
Tak właściwie to jestem w domku.
Z kim?
Sama. Jestem sama.
Medytuję.
Okej. Słuchaj. Weź jutro pigułkę i przyjedź po nie w niedzielę wieczorem.
-Nie możesz przerywać. -Okej, obiecuję.
Okej.
Więc gdzie jest klucz?
-W starym piecyku. -Och.
Pewnie. Jestem głupia. Przecież to wiedziałam. Okej, dzięki.
Słuchaj. Jestem teraz na dniach otwartych, w szkole dziewczynek...
Świetnie. Baw się dobrze.
Ale jeśli będziesz potrzebować, rzucę wszystko i przyjadę do Ciebie.
Pewnie. Do zobaczenia w niedzielę.
Okej,
-Wszystko gra? -Tak. Czekaj.
Zaczekaj tutaj.
Na co patrzysz?
Na gwiazdę.
Poczekaj godzinę, a zobaczysz ich tysiące.
Potrzebuję tylko jednej.
Zapytałabym, czego sobie życzysz, ale...
Co?
Skąd mam wiedzieć, że mówisz prawdę?
Och! Test wariografem.
„Czy zdradził Pan kiedykolwiek swoją żonę?”
„Nie.”
Chociaż kilka godzin wcześniej byłem z Tobą.
-Tam się tego nauczyłeś? -Jak zdradzać żonę?
Nie.
Jak oszukać maszynę.
Czasami kłamstwo może uratować życie.
Może stałem się w tym ekspertem.
Jak udało Ci się oprzeć?
Siedziałeś w zamknięciu. Bili Cię.
Nie chcę o tym rozmawiać.
Przepraszam.
Masz mocną głowę.
Chociaż trochę mnie poniosło z tymi nazistami.
Tutaj jesteśmy bezpieczni.
Chyba że moja siostra naśle gliny.
Myślałem o Tobie.
Tak?
I o zeszłej nocy.
Hmmm.
Seks na parkingu.
Bardzo elegancko.
Może będziemy kontynuować w domku?
NEUVO LAREDO, MEKSYK
Tranquilos.
Cześć Aileen.
Kim jesteś?
Przyjechałem po Ciebie.
Chyba, że wolisz federalnych.
Tak, mamy towarzystwo.
Na wypadek, gdybyś chciała uciec.
Chociaż powiedziałem im, że nie jesteś taka głupia.
Jedziemy do McLean, w Wirginii.
Podróż zajmie na 30 godzin.
Lubię szybką jazdę, więc może 25.
Potem przekażę Cię w ręce agentów FBI.
Którzy...
Bardzo chcą Cię wsadzić Aileen.
Mają uczulenie na terrorystów.
A zwłaszcza na białe, bogate Amerykanki.
Cieszę się na tą jazdę.
Mam problemy w domu.
Przyda mi się trochę spokoju.
To wszystko dzięki Tobie, więc dziękuję.
Powiem tylko jedno.
Możemy pogadać.
Dojść do porozumienia.
Ale kiedy tylko dotrzemy do Waszyngtonu, przejmą Cię federalni, a ja znikam.
To jak Cię potraktują i w jaki sposób
wszystko się zakończy,
nie będzie już zależeć ode mnie.
Przemyśl sprawę.
Dzień dobry.
Ładnie tutaj.
Tak.
Przesadziłem ostatniej nocy.
-Ja też. -Dzisiaj nie dotykam gorzały.
Nie.
Achhh.
-Słuchaj. -Wiem.
To jakieś szaleństwo.
Powinienem zadzwonić do domu.
-Tak. -I wrócić.
Oczywiście. Okej. Możemy jechać.
- Uwielbiam wodę. -Hmm.
Nieopodal jest przepiękny wodospad.
Razem z siostrą wspinałyśmy się na niego każdego letniego dnia,
brałyśmy ze sobą kompasy i notatniki,
Udawałyśmy, że jesteśmy Lewisem i Clarkiem.
GREENVILLE, TEKSAS
Nie tylko się od Ciebie odwrócili, ale także zabili Twojego chłopaka...
Bo Faisel nim był, prawda?
Nawet więcej. A teraz chcą dorwać Ciebie.
Przez dwa dni podróży ze mną jesteś bezpieczna.
Jaki był plan Aileen?
Dlaczego kupiliście ten dom, blisko lotniska?
Powiedz mi.
I powiedz mi też, kto pracuje nad planem B.
-Wtedy będę mógł Ci pomóc. -Bzdury.
Jednak umiesz mówić.
Musiałaś nauczyć się w dzieciństwie arabskiego.
W Rijadzie, prawda?
Znam tamtejsze osiedla. Bogaci przedsiębiorcy i ich rodziny.
Odgrodzeni od świata wysokimi murami.
Królowie pustyni.
Baseny, ogrody.
Mają gdzieś biednych ludzi, żyjących za murami.
Najemni robotnicy...
wałęsają się po drogach.
Dzieci bez butów i ubrań.
Takie jak Faisel.
Tam go spotkałaś, prawda?
Byliście jeszcze dziećmi?
Miał 13 lat. Ty 15.
A jednak w jakiś sposób, Ty, chodzącą do ekskluzywnej szkoły,
i on, pracujący, za dolara tygodniowo,
poznaliście się.
Miał konia.
Jeździliśmy na nim.
Już wtedy byłaś w nim zakochana?
Nie znasz mnie.
-Byłaś Lewisem czy Clarkiem? -Oczywiście zawsze musiałam być Lewisem.
-Dlaczego? -Podobało mi się imię Meriwether.
Więc jako dziecko chciałaś zostać podróżnikiem?
Tak, nigdy nie marzyłam o Nowym Jorku, ani o narożnym biurze.
Bardziej o Nepalu albo Ugandzie.
Jak długo byłaś w Bagdadzie?
Prawie trzy lata.
-Co się tam stało? -Raczej co się nie stało.
Co sprawiło, że chodzisz do grup wsparcia?
Straciłam kogoś.
Mojego tłumacza.
Byliście parą?
Starał się mnie chronić.
Próbował.
Ale ludziom odbiło.
Powiesili go na moście.
Byłam załamana.
-Nie mogłam... -Tak?
Ciężko o partnera do takich rozmów.
A co z Twoją żoną?
Nie rozumie tego, kim teraz jestem.
Może potrzebuje czasu.
Ja...
Nie mogę z nią być.
Nie?
Nie, ja...
Po prostu nie.
Ale mogę być z Tobą.
Dużo wypiliśmy.
Z Tobą to co innego. Jest...
Nie wiem. Czuję się wolny.
Bo nie chcę nic w zamian?
Pierwszy raz od powrotu,
poczułem spokój.
Tak.
Właściwie ja też.
Co nie zdarza się często.
A więc..
Spróbujemy na trzeźwo?
Wodospad już niedaleko.
Koncentracja?
Twoje słowo musi zaczynać się na ostatnią literę poprzedniego.
-Tak, tak. Zaczynamy. -Pewnie.
Koncentracja! Koncentracja to gra.
Trzymaj rytm. Musisz tylko trzymać rytm.
-Temat. -Imiona chłopaków..
Xander.
Raphael.
-Liam. -Mike.
Pijesz! Dziesiąty raz.
Coś kiepsko Ci dzisiaj idzie.
Hmmm.
Wszystko w porządku. No dalej. No dalej.
Koncentracja! Koncentracja to gra!
W porządku. Zapomnij o tym. Zapomnij. Wyjdźmy gdzieś.
-Tak? -Nie mogę, mam szlaban.
Twoja mama jest dzisiaj cały dzień w pracy. Nie dowie się.
-Nie, nie. -Hej.
-Och. Ej. -Spokojnie.
-Chodźmy do kamieniołomu. -Tak.
-Nie, skoczę po piwo.
Hej, Nie.
O mój Boże. Wszystko w porządku?
O kurwa. Wszystko w porządku? -Nic nie czuję.
No dalej.
-Skoczcie szybko po jakiś ręcznik. -O mój Boże.
Co powiedziała?
Jak mogła powiedzieć coś takiego?
Do Memphis zostało pięćdziesiąt kilometrów. Byłaś kiedyś w Graceland?
Nie?
Musisz kiedyś to nadrobić.
Zobaczyć Jungle Room.
Zatrzymać się w Hotelu Heartbreak.
Mój ojciec uważał Elvisa za diabła.
A Hoover za zdrajcę narodu.
Są siebie warci.
Skontaktowaliśmy się z nim.
Z twoim ojcem.
Ja nie.
Wiem.
Od sześciu lat.
-Dziękuję. -Hmm.
Może frytki?
Nie.
Martwi się o Ciebie.
Martwi się o to, co pomyślą jego przyjaciele.
Jego ukochana księżniczka zakochała się w biednym Saudyjczyku
i planowała zemstę na rodzimym kraju. Żeby dostał po dupie tak, jak na to zasłużył.
Zdajesz sobie sprawę z powagi sytuacji?
Możesz zostać skazana na karę śmierci.
Dlaczego Cię to obchodzi?
Dlaczego tutaj jesteś? FBI mogło mnie tam dostarczyć.
To byłoby normalne, prawda?
Myślałem, że się rozumiemy.
Dlaczego?
Dorastałaś w izolacji...
Prawa?
To była zamknięta społeczność.
Jeśli lubisz niemoralnych biznesmenów.
Więc uciekałaś na zewnątrz. Tam poznałaś Faisela.
I odtąd było dobrze.
Znalazłam wreszcie coś dobrego.
Ale pewnego dnia,
ojciec zobaczył nas podczas przejażdżki.
Jego księżniczka w towarzystwie kolorowego chłopaka.
Aileen...
Czy to Faisel był powodem, dla którego odesłano Cię do szkoły z internatem?
Co Ty możesz o tym wiedzieć?
Więcej niż myślisz.
Moja żona pochodzi z Indii.
Powinnaś coś zjeść.
Pozostało nam 12 godzin.
Myśl, co chcesz.
Hej.
Przepraszam. To trwało wieki.
-Wszystko w porządku? -Dziewiętnaście szwów.
Jezu.
-Dobranoc. -Potrzebujesz pomocy skarbie?
Nie.
Wszystko w porządku?
Nie wiem.
Wszystko się...
-Zepsuło? -Skomplikowało.
-Tak. -Dana bardzo się ode mnie oddaliła.
Nie wiem, jak do tego doszło. Jak moja mała dziewczynka mogła się tak zmienić.
Zapomniałaś już o tym, że sama miałaś kiedyś 16 lat?
Ty i Brody byliście nierozłączni.
A teraz nie mam pojęcia gdzie może być.
Przynajmniej Chris nie sprawia problemów.
Chciałabym, żeby znowu wszystko było proste, jak dawniej.
Hej.
Tęskniłam za Tobą.
Mamo?
Już idę skarbie.
-Chris Cię woła. -Słyszałam.
Dzięki za popilnowanie go i naprawienie drzwi.
Drobiazg.
Boli?
Tak.
A Ciebie?
Też.
Wszyscy potrzebujemy teraz chwili odpoczynku.
Wiesz, co mogłoby pomóc?
Jakbyś wreszcie zaczął trzymać się od nas z daleka.
Tata nie wróci, jeśli Ty wciąż tutaj będziesz.
-Głodna? -Spragniona.
Ja też
-Ale nie zrobimy tego. -Nie.
Nie.
-Przepraszam. -Nie, to ja przepraszam.
Jezu.
Czuję się jak wystraszona nastolatka.
Wiem.
Cholera. Chciałem tylko zapytać czy...
Pójdziesz ze mną na bal maturalny?
A dostanę kwiaty?
Wolisz na nadgarstek czy bukiecik?
Wolę bukiet.
Nie wiem jaki.
Taki z czasów średniowiecznych.
-Poważnie? -Tak.
Kiedy nie było jeszcze prysznica ani mydła,
używano ich, żeby maskować brzydkie zapachy.
Aby zapewnić
sobie komfort.
Znam się na tym.
Nadal jesteś spragniona?
Ani trochę.
Chcesz przestać?
Nie, chcę tutaj zostać.
Przez chwilę.
Issa?
-Issa, gdzie jesteś do cholery? Hej, hej. W porządku.
W porządku.
Ciii. Hej. Jestem przy Tobie.
-Issa, nie! -Jesteś ze mną. Jestem przy Tobie.
Jestem przy Tobie.
-Co się stało? -Jesteś bezpieczny.
Nie jesteś już tam.. Wszystko jest w porządku.
Gdzie jesteśmy?
Calliope, Indiana.
Dorastałem tutaj.
Mieszkały tutaj cztery żydowskie rodziny.
Mój ojciec był aptekarzem.
Najbliższa synagoga była trzy godziny drogi stąd.
Zbieraliśmy się w tym miejscu.
Jesteś religijny?
Moi rodzice byli.
Przyjechaliśmy tutaj za chlebem, społeczność nas nie tolerowała.
Rodzice kazali mi
trzymać się z daleka.
Nie mogłem należeć do drużyny baseballowej, bo
zaczynali mecz od chrześcijańskiej modlitwy.
Nie mogłem śpiewać kolęd.
Kiedy inne dzieci zaczynały śpiewać,
należało siedzieć, z rękami złożonymi na ławce.
Okazać szacunek.
Ale siedzieć cicho.
Byłem dobrym synem, więc robiłem to, co kazali.
Byłeś szczęśliwy?
A jak myślisz?
Byłem dzieckiem.
Chciałem grać w piłkę. Brać udział w ich zabawach.
Uczestniczyć w ich modlitwach, śpiewać ich piosenki.
Nie chciałem być samotny.
Nienawidziłem tego miejsca.
Tego, że jestem inny.
Obcy.
Odizolowany.
-Zniszczyli Ci życie. -Ach.
Tak.
Czas się zbierać.
Agenci czekają.
Nie wiem, co Cię spotkało.
Co skłoniło normalną zbuntowaną dziewczynę do przyłączenia się do dżihadystów.
Jeśli przyczyną były przekonania polityczne, nie będę mógł Ci pomóc.
Myślę jednak, że powodem była miłość do tego chłopaka.
A teraz on nie żyje.
Wiem, że jest Ci ciężko.
Pomogę Ci, przejść przez to wszystko, najlepiej jak będę mógł.
-Wszystko w porządku? -Tak, czuję się dobrze.
Mamy gdzieś płatki owsiane,
może nawet soki pomarańczowy, ale herbaty Yorkshire Gold nie dostaniesz.
Co?
Znając mojego tatę, ma tylko kawę.
Nie żartuję.
Skąd wiesz, jaką piję herbatę?
Nie wiem.
Pewnie piłeś ją w Langley.
Idę po drewno. Zaraz wracam.
Jakie problemy masz w domu?
Nic takiego.
Poza tym, że zostawiła mnie miłość mojego życia.
Na zawsze?
Mam nadzieję, że nie.
Nie wyobrażam sobie życia bez niej.
Co się stało z jego ciałem?
Raquima?
Pewnie jest w kostnicy w Ohio.
Chciałby muzułmańskiego pochówku.
Jeśli nikt się nie zgłosi po ciało,
pochowają go w bezimiennym grobie.
WYATT, WIRGINIA ZACHODNIA
-Estes. -David, to ja.
Dogadałem się z Aileen.
-Zaczęła mówić? -Musimy wysłać kogoś na dach tego domu,
w pobliżu lotniska.
-Co Ci powiedziała? -Wszystkiego nie wie.
Mieli tylko kupić ten dom, i czekać na gościa.
Zjawił się w poniedziałek.
Podała imię?
Nie, ale to był Amerykanin.
Właśnie podaje jego rysopis.
Gość nie odezwał się ani słowem. Poszedł prosto na dach.
-Spędził tam godzinę. -Na czym?
Tego właśnie musimy się dowiedzieć.
W porządku. Zaraz wyślę tam Galveza.
Cześć.
Nie piłem herbaty w Langley.
Co?
Yorkshire Gold.
To nie był tylko przypadek.
Co masz na myśli?
Obserwowałaś mnie?
Nie wiem, o co Ci chodzi.
Szpiegowałaś mnie? Jesteś agentką, prawda?
Brody...
Dlatego właśnie spotkaliśmy się na grupie wsparcia, prawda?
Dlaczego dałaś mi swój numer, na wypadek gdybym chciał o czymś porozmawiać?
Nie, to nie tak Brody.
Nie pogrywaj ze mną!
To była moja praca.
-To wciąż jest moja praca. -Więc nadal mnie szpiegujesz.
Pracuję. Zawsze pracuję.
O co mnie podejrzewasz?
Mów do cholery!
Cholera.
Tego szukasz?
Człowiek Abu Nazira powiedział mi,
że pewien amerykański jeniec przeszedł na ich stronę.
Wraca do kraju i zamierza zaatakować.
-I uwierzyłaś w to? -Powiedział to na chwilę przed egzekucją.
-I co z tego? -Był moim więźniem.
Przesłuchiwałam go od miesięcy.
Był skłonny do współpracy. Nie miał powodów, aby kłamać.
I myślisz, że ja nim jestem?
Nie mam innych tropów.
I mówisz, że całe CIA myśli, że jestem członkiem Al-Kaidy?
Ja tak myślę.
A broń?
Niedźwiedzie? Włamywacze?
Po prostu trzymamy ją w domku.
Hmmm. Nigdy nie wiadomo, czy jakiś terrorysta nie czai się za drzwiami.
Nie powiedziałam „terrorysta”, tylko „jeniec, który przeszedł na stronę wroga”.
Gdyby...
Gdyby to była prawda,
nie powinienem teraz Cię zabić?
Nie, jeśli masz jakiś plan.
Pytaj o co chcesz.
Co?
Proszę, pistolet. Przystaw mi go do łba
i pytaj o co tylko chcesz.
Pokażę Ci, jak bardzo się mylisz.
Afsal Hamid.
-Co z nim? -Podrzuciłeś mu tę żyletkę?
-Niby jak? -Odpowiedz na pytanie.
Nie. Ale chciałbym ją tam mieć.
Mam nadzieję, że wykrwawiał się
długo i w bólach.
Kim jest Issa?
-Gdzie usłyszałaś to imię? -Kim on jest?
To był mój strażnik. Był dla mnie miły.
Co robisz w garażu?
-W moim garażu? -Obiecałeś odpowiedzieć na każde pytanie.
Wstawiam i wystawiam kosze na śmieci.
Czasami naprawiam rower.
Dlaczego chodzisz tam wcześnie rano i późno w nocy?
Żeby się pomodlić.
Co to?
-Co? Nic. -Nie, to nie jest nic.
Robię tak, kiedy nie mam sznura modlitewnego.
Jesteś muzułmaninem?
Tak.
Gdybyś cierpiała tak jak ja, przez osiem lat, też stałabyś się religijna.
Niestety nie miałem dostępu do Biblii.
Dlaczego zabili Walkera, a nie Ciebie?
Zapytałaś mnie o to samo na przesłuchaniu.
Unikałeś odpowiedzi.
-To bez znaczenia. -Sama to ocenię.
-Nie musisz wiedzieć. -Muszę wiedzieć o wszystkim.
Ja go zabiłem.
Okej?
Zabiłem go.
Powiedzieli, żebym bił go, aż umrze...
albo ja zginę.
Więc zrobiłem, co kazali.
Przysięgałem, że nigdy o tym nie powiem.
Kto kazał Ci go zabić?
Abu Nazir.
Więc go poznałeś.
Tak.
Okłamałeś nas na temat spotkania z przywódcą Al-Kaidy?
-Zgadza się. -Jak to wyjaśnisz?
Byłem zażenowany.
-I wstydziłem się. -Dlaczego?
Zaaferował mi pomoc,
a ja ją przyjąłem.
I stałeś się jego naśladowcą?
Dżihadistą?
Nie.
Jezu.
Nie rozumiesz co chcę Ci powiedzieć.
Nie jestem taki.
Nie jestem bohaterem.
Nie mam nic do zaoferowania.
Byłem załamany, siedziałem latami w jakieś ciemnej dziurze,
i nagle pojawił się człowiek...
Był dla mnie miły.
Pokochałem go.
-Halo? -Galvez, jesteś tam?
Tak. Przeszukałem każdy metr.
Żadnej broni, narzędzi, nic.
Więc co ten człowiek robił tam przez godzinę?
Jest tutaj bardzo czysto. Spodziewałem się przynajmniej ptasich odchodów.
Posprzątał miejsce pracy.
Tak sądzę.
Okej.
Spójrz w stronę lotniska.
Szukaj bezpośrednich celów w zasięgu wzroku.
Co widzisz?
Parę hoteli.
Wieżę kontrolną, w odległości niespełna kilometra.
I co jeszcze?
-Masz lornetkę? -Tak.
Terminal B jakieś 1,5 kilometra stąd.
Air France, Hangar 30.
-A to co? -Coś małego. Lądowisko dla helikopterów.
Jakieś znaki?
„Zarezerwowane dla M-1”
Marine One.
To lądowisko wojskowe.
Och! Cholera.
1,5 kilometra to w sam raz dla snajpera.
-Wyszkolonego. --Amerykańskiego snajpera wojskowego.
David.
Wyślij mi zdjęcie sierżanta Brody'ego.
Brody? Dlaczego?
Niech Aileen je zobaczy.
Skończyliśmy.
Masz odpowiedź na wszystko.
Ale Ty wciąż mi nie wierzysz.
Wiem o amerykańskim żołnierzu, który przeszedł na stronę wroga.
To musisz być Ty.
-Wyjeżdżam. -Nie, jeszcze nie skończyliśmy.
Tak, skończyliśmy. Jeśli chcesz mnie aresztować, przyjedź do mojego domu.
-Nie. Brody! -Albo mnie zastrzel teraz.
Brody!
Saul.
Myliliśmy się co do Brody'ego.
-Co masz na myśli? -Jeniec przeszedł na stronę wroga.
Ale to nie był on.
Nie rozumiem.
Aileen zidentyfikowała Toma Walkera.
Drugiego pojmanego z Brody'm.
Tom Walker nie żyje.
Nie. On żyje.
Jest terrorystą.
Cholera.
Brody. Czekaj.
Myliłam się.
-Popełniłam okropny błąd.
Myślisz, że o tym nie wiem?
Przepraszam. Tak bardzo przepraszam.
Ten weekend, czas który spędziliśmy razem, to wszystko było szczere.
Te momenty,
które dla nas obojga
były ważne.
Wiesz co? Pierdol się.
Przetłumaczone przez LingPerfect